Zespół

Marcin Hycnar
Dyrektor artystyczny Marcin Hycnar
Biografia

 

Aktor, reżyser. Absolwent Wydziału Aktorskiego (2006) i Wydziału Reżyserii (2016) Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Wykładowca na Wydziale Reżyserii tej warszawskiej uczelni. W latach 2006–2016 aktor Teatru Narodowego. Od 1 czerwca 2017 dyrektor artystyczny Teatru im. Ludwika Solskiego w Tarnowie.

Na scenie debiutował w wieku 12 lat na deskach Tarnowskiego Teatru im. Solskiego w tytułowej roli w Małym Księciu Antoine’a de Saint-Exupéry’ego inscenizowanym przez Cezarego Domagałę (1995).

W czasie studiów aktorskich współpracował ze stołecznym Teatrem Polskim – zagrał Donalbajna w Szekspirowskim Makbecie w reżyserii Piotra Kruszczyńskiego (2005) i Telemacha w Odysei Homera, inscenizacji Jarosława Kiliana (2005). W tym czasie po raz pierwszy wystąpił również w Teatrze Narodowym w roli Jacka Gołębia w 2 maja Saramonowicza, realizacji Agnieszki Glińskiej (2004). Rok później pokazał znakomity portret Fuksa w Gombrowiczowskim Kosmosie w scenicznej interpretacji Jerzego Jarockiego (także wersja telewizyjna – 2006). Kiedy więc w 2005 roku grał w przedstawieniach dyplomowych warszawskiej Akademii Teatralnej, miał już spore doświadczenie – na szkolnej scenie z powodzeniem wcielił się w Plazmonika Blödestauga, bohatera Bezimiennego dzieła Witkacego w reżyserii Jana Englerta; interpretował postaci Tuzenbacha i Rodego w Trzech siostrach Czechowa w inscenizacji Agnieszki Glińskiej. W Teatrze Narodowym przejmująco zagrał zbuntowanego intelektualistę Artura w Tangu Mrożka, realizacji Jerzego Jarockiego (2009, wersja telewizyjna – 2012). Współpracował tutaj z Agnieszka Glińską – był ironicznym Katurianem w Poduszycielu McDonagha (2006), złamanym przez wojnę młodym inteligentem Pawłem, bohaterem Pożegnań wg Dygata (2012), czy wreszcie groteskowym Szambelanem w Iwonie, księżniczce Burgunda Gombrowicza (2014). Grał w przedstawieniach Jana Englerta: Gustawa w Ślubach panieńskich Fredry (2007, wersja telewizyjna – 2017), Plazmonika Blödestauga w Bezimiennym dziele (2013); wcielił się także w postać Kordiana I w Kordianie Słowackiego, przedstawieniu przygotowanym w rocznicę 250-lecia Teatru Narodowego (2015). Współpracował z Arturem Tyszkiewiczem; zagrał Marka w kameralnym dramacie Mrok Bielińskiego (2008) i Kostryna w Balladynie Słowackiego (2009). Wystąpił jako Posłaniec w Szekspirowskim Wiele hałasu o nic w reżyserii Macieja Prusa (2008), tytułowy Lorenzaccio w dramacie de Musseta w inscenizacji Jacquesa Lassalle’a (2011) oraz Jonathan Harker w Nosferatu na motywach Draculi Stokera w reżyserii Grzegorza Jarzyny (2011). Na narodowej scenie można go oglądać również w poruszającej roli młodocianego władcy Karola IX w Królowej Margot Dumasa, przedstawieniu Grzegorza Wiśniewskiego (2012).

W Teatrze Narodowym pracował z Piotrem Cieplakiem, grał Asesora najpierw w inscenizowanych czytaniach PAN TADEUSZ – wszystkie słowa (2015/2016), a następnie w sześciodniowym maratonie dwunastu ksiąg Pana Tadeusza (2025 maja 2016). Wystąpił również w autorskim przedstawieniu Piotra Cieplaka Soplicowo – owocilpoS. Suplement, gorzkiej i pełnej czarnego humoru scenicznej refleksji nad Mickiewiczowskim poematem (2016).

 

Pracował nad twórczością Ireneusza Iredyńskiego – w Teatrze Narodowym zagrał Pana w Kreacji, spektaklu Bożeny Suchockiej (2010), z kolei w Teatrze Polskiego Radia wyreżyserował Słuchowisko tego autora (wystąpił w nim także w roli Realizatora, 2014).

Współpracował z warszawskim Teatrem Syrena, gdzie z powodzeniem grał w repertuarze komediowym – był m.in. Lawrencem w spektaklu Lawrence & Holloman Panycha w reżyserii Grzegorza Chrapkiewicza (2011). Ponownie spotkał się z tym reżyserem kreując rolę Claude’a w przedstawieniu impresaryjnym Tito Productions Imię (2014)

Występował także w teatrze radiowym, m.in. wcielił się w postać Szekspirowskiego Hamleta w przedstawieniu przygotowanym przez Waldemara Modestowicza (2011). W Teatrze Polskiego Radia wyreżyserował Piwnicę Sylwii Chutnik (2014), Morderstwo w hotelu Santa Caterina Iredyńskiego (2015) oraz Dom tajemnic Grabińskiego (2016).

Jako reżyser debiutował w warszawskim Och-Teatrze z aktorami Teatru Montownia, przygotował wówczas opowiadający o sensie sztuki i aktorstwa Aaa zatrudnimy starego clowna Vișnieca (2011). Rok później na scenie Teatru Polonia wyreżyserował monodram w wykonaniu Anety Todorczuk-Perchuć Matka Polka terrorystka Wasilewskiej (2012).

W 2013 roku w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie wziął na warsztat psychologiczny thriller W mrocznym rocznym domu Amerykanina Neila LaBute’a. Na deskach warszawskiego Teatru Powszechnego zrealizował monodram Kolorowa, czyli biało-czerwona Przybyły (2013), a następnie zaprawiony humorem i goryczą komediodramat Jakobi i Leidental Hanocha Levina (2014).

W ostatnich latach zaadaptował na scenę i wyreżyserował, mówiące o ludzkich tęsknotach i niespełnieniach Opowiadanie brazylijskie wg Iwaszkiewicza (Teatr Narodowy, 2014), pokazał współczesną interpretację mitu wielkiej miłości – Romea i Julię Shakespeare’a (Teatr im. Słowackiego w Krakowie, 2015). Ze studentami Akademii Teatralnej przygotował spektakle dyplomowe Tonacja blue Hare’a (2014) i Opowieści o zwyczajnym szaleństwie Zelenki (2016).

W mijającym sezonie wyreżyserował Opowieść zimową Williama Shakespeare’a na Dużej Scenie Teatru Narodowego w Warszawie

Marcin Hycnar ma na swoim koncie także role w spektaklach Teatru Telewizji. Zagrał m.in.: Żelazko w Od dziś będziemy dobrzy Pawła Sali (2004), Martina w Pieniądzach i przyjaciołach w reżyserii Agnieszki Glińskiej (2005), Wnuczka w Dobrze Tomasza Mana (2006) oraz Michaela Ben Szakeda w Rzeczy o banalności miłości Liebrecht w reżyserii Feliksa Falka (2012).

Występował na dużym ekranie jako Marian w Ogrodzie Luizy w reżyserii Macieja Wojtyszki (2007), Bartek w Drzazgach Macieja Pieprzycy (2008) i KOR-owiec Rysiek w Wałęsie. Człowieku z nadziei Andrzeja Wajdy (2013). Grał w serialach, m.in. Pawła Zwoleńskiego w Barwach szczęścia (2007–2015).

Jego sztuka dramatyczna Sieroty z Waterknees została opublikowana w miesięczniku poświęconym dramaturgii współczesnej Dialog (nr 7-8/2014).

 

Marcin Hycnar jest laureatem wielu nagród. Otrzymał główną nagrodę aktorską za rolę Plazmonika Blödestauga w Bezimiennym dziele Witkacego w reżyserii Jana Englerta w Akademii Teatralnej w Warszawie na Festiwalu Szkół Teatralnych ISTROPOLITANA PROJECT w Bratysławie (2006). Zdobył Grand Prix za wybitną osobowość sceniczną, nagrodę publiczności, nagrodę dziennikarzy, nagrodę Jana Machulskiego oraz nagrodę redakcji Gazety Festiwalowej „Tupot”, a także wyróżnienie Szkoły Reduta Berlin na 24. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi (2006). Został również uhonorowany Nagrodą im. Andrzeja Nardellego Sekcji Krytyków ZASP za najlepszy debiut aktorski sezonu 2005/2006, za rolę Fuksa w Kosmosie Gombrowicza w reżyserii Jerzego Jarockiego w Teatrze Narodowym (2006).

Jest dwukrotnym laureatem Feliksa Warszawskiego w kategorii „najlepsza pierwszoplanowa rola męska”, został wyróżniony za role w Teatrze Narodowym: Marka w Mroku Bielińskiego w reżyserii Artura Tyszkiewicza (2008) i Karola IX w Królowej Margot Dumasa w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego (2013).

Otrzymał Nagrodę im. Leona Schillera za osiągnięcia w dziedzinie sztuki aktorskiej, m.in. za role Marka w Mroku i Artura w Tangu Mrożka w reżyserii Jerzego Jarockiego w Teatrze Narodowym (2010). Za rolę Artura został uhonorowany także Nagrodą im. Aleksandra Zelwerowicza (2010).

Jest laureatem Talentu Trójki w kategorii „Teatr” (2011) oraz dwukrotnym laureatem Grand Prix Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie: za tytułową rolę w słuchowisku Hamlet Shakespeare’a w reżyserii Waldemara Modestowicza (2012) oraz za rolę Artura w telewizyjnej realizacji Tanga Mrożka w reżyserii Jerzego Jarockiego (2013).

Na Forum Młodej Reżyserii w Krakowie otrzymał II nagrodę za reżyserię spektaklu Jakobi i Leidental (2014).

Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2017).